پرسش و پاسخی درباره مسائل کفپوش واحدهای استیجاری

پرسش و پاسخی درباره مسائل کفپوش واحدهای استیجاری

ماههاست که بجهت وضعیت خاص کشور, یادداشتی معمول درباره مسائل انواع کفپوش ساختمانی (که راستای اصلی فعالیت این سایت فنی – تخصصی است) منتشر نکرده ایم. هرچند سایه جنگ هنوز بطور کامل از سر مردم و میهن کنار نرفته, اما ایمیل یکی از بینندگان گرامی چراغی را در دلمان روشن کرد که انشاالله نوید فردائی روشن خواهد بود.

این خانم محترم از طریق این راه ارتباط با سایت ” بهفرم کفپوش “, پرسشی درباره امکان اجرای محدود کفپوش در بخشی از فضای منزل را مطرح نموده اند. از آنجا که مطلب میتواند برای سایر دوستان و علاقمندان به انواع کفپوش ساختمانی نیز مفید باشد, عین پرسش و پاسخ را اینجا هم باشتراک میگذاریم.

پرسش :

سلام وقت بخیر. میشه فقط قسمتی از کف رو کفپوش کار کرد؟ من مستأجرم و کف خونه موزاییکه میخوام فقط قسمت هایی که فرش روش قرار نمیگیره و تو دید هست کفپوش کنم مثلا دورتادور نشیمن به عرض ۵۰ سانت این مورد امکان داره؟

پاسخ :

با سلام متقابل و تشکر از حسن توجه و اعتماد جنابعالی,

در این مورد یادداشتهای متعددی در سایت ” بهفرم کفپوش ” وجود دارد که با جستجوی ” کفپوش مستعمل ” در دسترس است. در آنجا میتوانید ضمنا چندین مطلب درباره مسائل حقوقی اجرای کفپوش در مکانهای اجاری بیابید که بصورت مشروح و کاملا مشخص به موضوع پرداخته شده است.

اما بصورت خلاصه باید گفت بنظر ما بهترین کار, مذاکره و جلب موافقت مالک برای اجرای اصولی کفپوش است که شامل خرید مناسب, زیرسازی صحیح و فنی و . . . نصب اصولی هر یک از انواع کفپوش ساختمانی ( از جمله انواع کفپوش pvc , انواع کفپوش پارکت یا کفپوش لمینیت )  می باشد.

مطابق این نظر, هم مستاجر و مالک بهتر است به این نقطه تفاهم برسند که بقول معروف ” جیب من و شما ندارد ! ” . در اینصورت هم مستاجر, محل سکونت خود را (هرچقدر موقت باشد) , مثل خانه خود دانسته و مالک نیز علاوه بر رعایت مسائل انسانی, به این نکته مهم توجه خواهد داشت که بخشی از ارزش افزوده هر ملک, مربوط به حسن استفاده آن, از جمله در زمان اجاره ملک است. با این نگاه نه مالک و مستاجر, قائل به ” دیواری ” بین خود نخواهند بود.

در غیراینصورت, از آنجا که این بخش از اصلاحات ملک, اغلب بصورت نصفه و نیمه و باری به هرجهت انجام میگردد, منجر به دوباره کاری و هزینه های دو و چندباره میشود که عملا منجر به هدر رفتن سرمایه ( خواه متعلق به مالک یا مستاجر باشد ) و استفاده نادرست از ملک میشود که در واقع سرمایه عمومی است.

حافظ بزرگ در این زمینه بیان چشمگیری دارد که خوبست, چه در اینمورد و هر جای دیگر همیشه پیش چشممان باشد :

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه

چون ندیدند حقیقت, ره افسانه زدند !